30

cisza jak zbutwiałe dzwony
odgłosy z nadmierną dźwiękowością  nabrzmiewają coraz mocniej
uderzające zegary gdzie w komnatach odbijają się głucho o drzwi
drewniane
stalowe ramy i klamry pozapinane szczelnie by nie wpuścić światła
oczy bolą
na korytarzach cienie w swych posągowych sukniach gonią się
na przemian mijając wapienne posadzki
stukot obcasów
nabrzmiałych palców powyginanych
w męce
cisza .....

wchodzę po stopniach albo schodzę znaczenie morza wzburzonego zbyt i sny 

każdy centymetr przekładania nóg ma w sobie jakiś sens ... powinien mieć 

schodzę poręcz ma gładką strukturę zamalowanego drewna 

jest dość półmroczne dobrze niech będzie

szarość jest taka niezmienna w swojej barwie 

drewniane drzwi w olejnej  nie pamiętam szczegółu 

codziennie je mijam 

czasem siedząc w pomieszczeniach dość długo potrafię stwierdzić ich strukturę ścian , że mają wzory 

poranna toaleta , podobne czynności jak jedna w drugą 

aparat milczy jak zwęglony po wielkim pożarze wybucha , ale wciąż milczy , parzy i wciąż milczy 

tlące papierosowe dymy na balkonowych posadzkach 

niebo granatowe wiszące ...

gdzie moja kraina , pomosty pełne baśni ... uciekam 

i morze .... zdobione drobnym piaskiem , niezliczonymi podmuchami wiatru , zderzeniami i uśmiechami  

................