37

Na granicy  istnieją wielkie złoża jednookich wielkich potworów .... mają obślizgłe wieloszczękowe paszcze .. ich oczodoły są puste ... wieją zimną otchłanią .. w tańcu rozrywają pęta .... tak szczęk zimnej stali w kołach zataczają własne niesłyszalne dźwięki .. wydają nieskończoną ilość jęków .... ten dźwięk odbija się echem w grzmotach burz gdy dygoczesz ... na obrzeżach istnieje pomost co jak skała wyżłobiony sztormem przewraca się i obija echem jeszcze niezaspanych demonów .. biegną w tą i  z powrotem mają ciemne kruczo czarne włosy ... w białych kłach odbija się niewzruszony biały księżyc .. jego biel dogania gałki oczne gdy w pośpiechu spuszczasz je .. w płaczu ... morze dziś wzbiło się falą na samym jego dnie nawet wiatr przestał wyc ... biegnij ... uciekaj stąd .. 
nic więcej .. nie czuc niż rozpacz usłużnie położoną na dłoniach .... w ramionach trzymane .. ciszej ... niech wzbiją się ponad jak czarne wrony zamieszkałe na północnych wygłodniałe są twojej duszy ... 
zabierze ci ją .... 
na brzegach zewsząd stoi czarownica ... ma białe włosy sięgają ramion spływają jak węże coraz niżej ... po przeźroczystych sukniach co kalają uda .. wiją się w swym tańcu ... biegną ku stopom coraz bliżej jestem coraz śmielej coraz zachłanniej .... 
wiatr okala lica .. zimnym deszczem .... dotyk który pozwala przymknąć źrenicę .. wciągnąć w nozdrza zapach ... jest przyziemny... 
jak dusze .. których dotyka....