...

ulotnośc .... 
czasem się miotam we własnej poczekalni .. właściwie posiadając wszystko co posiąśc się jedynie zdaje to ułuda naszego istnienia .... 
posiadam 13 adresów .... 13 pozostawionych domów .. 13 pozostawionych śladów znoszonego potu ... w każym przeżyciu potrafię odnaleźc już znaczenie ... może to jedynie wybryk wytłumaczalności własnej słabej strony nie wiem ..... 
ulotnośc .... czasem mam tak mało czasu na odczuwalnośc.... tak mało ? ... tak mało mnie dotyka potrafi dotknąc pomiędzy palcami wymazanymi w różnobarwnej tęczy .. 
tak mało jest już chcenia ... właściwie podążając drogą ... co mnie spotyka dotknąc i potrafi już nie tak ... nie tak mocno .... nie tak obficie ... jak wezbrany dojrzały owoc ... który chowa gdzieś swoją pustkę ... 
ostatni adres .... powinnam rozpakowac kiedyś kartonowy świat .. poukładanych pudeł w równym rzędzie opisanych czarnym flamastrem ... a ja wciąż ... 
wciąż stoję ... 
i oglądam dal ...
podróżnik ... jednego kraju ... który wciąz ucieka przed właśnie ?
czasem siadam na krześle .. drewniana miniatura ... zapalam papierosa w wietrzną noc .... 
jakby dawac znaki .. że się jest właśnie tu ... 
magii potrzeba .... uchybień od rzeczywistości a jednak tworzą one taką stabilną podkładkę .... 
by nie uleciec już całkiem ... 
 
poszukiwacz .... wiesz że to zawsze gdzieś pozostanie w Tobie .... 
wieczne poszukiwanie ... 
któremu właściwie do końca nie można podac imienia .... ani dłoni na zgodę ...